Sterling Ruby stelt nieuwe tekeningen, sculpturen, schilderijen en keramiek voor bij Xavier Hufkens

DROWSE MURMURS is Sterling Ruby’s meest uitgebreide tentoonstelling bij Xavier Hufkens tot nu toe. Met vier verschillende soorten nieuw werk - tekeningen, sculpturen, schilderijen en keramiek - biedt het een breed overzicht van de nieuwste ontwikkelingen in zijn oeuvre. De presentatie benadrukt niet alleen de veelomvattende aard van zijn werk, maar ook de materiële en thematische complexiteit ervan. De contrasten die Ruby’s leven hebben gevormd - tussen zijn Europese wortels en Amerikaanse opvoeding, tussen het platteland van Pennsylvania en het stedelijke Los Angeles, en tussen het werk van zijn vader voor het leger en de betrokkenheid van zijn ouders bij de hippie-subcultuur - dienen allemaal als katalysator voor werken waarin het persoonlijke en het politieke samenvallen. De titel is ontleend aan het gedicht Drowse Murmurs (1965) van Allen Ginsberg, waarin enkele van de meest vooruitstrevende thema’s van de tentoonstelling terugkomen, met name de dialectiek tussen oorlog en vrede, vernietiging en schoonheid.

Centraal in de tentoonstelling staan Sterling Ruby’s monochrome tekeningen, die hij voor het eerst toont. Uitgevoerd in inkt of grafiet, vormen ze een geheel nieuw oeuvre. Rauwe en vluchtige energie vult elk blad op dezelfde manier waarop Ginsbergs vernietigende woorden de pagina raken. De Beat Poet bedacht de uitdrukking ‘eerste gedachte, beste gedachte’ om een soort waarheid te beschrijven die voortkomt uit naakte ervaring. Ruby’s ‘stream-of-consciousness’ beelden, die zich ook onttrekken aan artistieke zelfcensuur, roepen explosies, cyclonen en netten op. Toch zijn er tussen de hectische lijnen ook fragiele glimpen van de natuur te ontdekken, zoals een spinnenweb of een bloem. Bloemen komen ook voor in de gegoten aluminium sculpturen van de kunstenaar.


Sterling Ruby
DROWE MURMURS
27 oktober - 16 december 2023
Xavier Hufkens
St-Jorisstraat 6,
​1050 Brussels, Belgium


De tentoonstelling

De FP in de titel staat voor ‘Flower Power’, een slogan die in de jaren 60 en 70 werd gebruikt om passief verzet tegen de Vietnamoorlog aan te duiden. Ginsberg bedacht de uitdrukking in 1965, het jaar waarin hij Drowse Murmurs schreef, en het diende om oorlogsprotesten te transformeren in vreedzame affirmatieve spektakels. Een iconische foto van een man die een anjer in de loop van een M14 geweer plaatst, genomen door Bernie Boston in 1971, geeft het ethos goed weer. Deze afbeelding stond ook op een poster in het huishouden van Ruby. Ruby’s sculpturen zijn doordrongen van dezelfde ongemakkelijke spanning. Hun slanke vormen - die refereren aan zijn eerdere houten reliëfs - lijken op geweerlopen en bajonetten. Het zijn typische voorbeelden van de regeneratieve praktijk van de kunstenaar en ze zijn gegoten uit assemblages van hout en andere materialen. Ruby verzamelt afval van zijn creatieve projecten en hergebruikt het eindeloos, wat betekent dat oude werken aanleiding geven tot nieuwe. De bloemen en het gebladerte, allemaal verzameld in de omgeving van het huis en de studio van de kunstenaar, zijn naar het leven gegoten. Met deze sculpturen introduceert Ruby ook een modern materiaal in zijn werk: aluminium. Synoniem met het ruimtetijdperk, is het nu een alomtegenwoordig onderdeel van het dagelijks leven, dankzij zijn lichtheid en sterkte. Maar het heeft ook uitgebreide militaire toepassingen. Het metaal speelde bijvoorbeeld een belangrijke rol in de Vietnamoorlog, toen het werd gebruikt voor het maken van mensendragers en bommen. Met hun skeletachtige, bijna spookachtige uiterlijk staan Ruby’s sculpturen op de drempel van heden en verleden. Door een analogie te leggen tussen militarisme en activisme roepen de werken ook vragen op over de conflicten die ons eigen tijdperk bepalen.

Andere aluminium sculpturen hebben de vorm van windmolens, een structuur die symbool staat voor vooruitgang en duurzaamheid. Historische exemplaren prijken nog steeds in Europese landschappen als herinneringen aan een vervlogen tijdperk.

In de VS ontstonden verschillende versies: de kenmerkende waterpompwindmolens die boeren in staat stelden om Amerika’s ‘graanschuur’, de Great Plains, te veroveren. Beide zijn turbines, hoewel de laatste zo goed als uit het Amerikaanse landschap zijn verdwenen. Op een ander niveau verwijzen Ruby’s sculpturen ook naar rijke visuele en literaire tradities. Van de windmolens van Hobbema en Vermeer tot die van Malevich en Mondriaan, of van Don Quichot tot Alfred Daudets Letters from My Windmill, dit is een machine waarvan de kracht door de eeuwen heen weerklinkt.

Ruby’s laatste TURBINE schilderijen bevatten ook molenachtige vormen. Ze houden verband met zijn eerdere WIDW-serie, die een motief bevatte dat op een raam leek. De vorm heeft nu een roterende as gekregen en is in beweging gezet. De transformatie heeft een open einde: zijn dit uitgeblazen ramen, propellers of windturbines? Ontdaan van verwijzingen naar tijd of plaats verdelen de kruisvormige structuren het picturale vlak in kwadranten. Felle kleuren, sommige dreigend en andere meer hoopvol, creëren een onbepaald en vluchtig visueel veld. Wolken, wind, vuur, rook, smog, stormen en stof komen allemaal voor de geest. Als dit inderdaad windturbines zijn, dan zijn het dubbelzinnige emblemen. Hoewel ze schone en duurzame energie beloven, getuigen ze ook van de ecologische gevolgen van door turbines aangedreven industrialisatie en oorlog. Andere schilderijen in de serie bevatten duizelingwekkende kleurbanen, die Ruby bereikt door puur pigment op het doek te stampen. Het wekt de indruk van snelheid en razernij, of van explosies en bommen. Hier zijn de samengevoegde motieven geometrische vormen die vliegtuigrompen, grensversterkingen zoals drakentanden of knikkende ezeloliepompen suggereren.

In zijn recente keramische werk zet Ruby zijn verkenning van het vierbladige bloemmotief of quatrefoil voort. Dit archetypische beeld heeft meerdere spirituele en heraldische connotaties, waaronder een associatie met de vier kardinale winden. Ruby heeft ook een viscerale serie ‘bloemen’ gemaakt met lobvormige ‘bloemblaadjes’ en gearticuleerde stengels die lijken op wervels. Met hun knoestige en gepunte oppervlakken en hun gelijkenis met pijlpunten lijken ze op archeologische vondsten uit een post-apocalyptisch tijdperk. Lucio Fontana’s keramische kruisbeelden, waarin vorm en materie oplossen door het persen en boetseren van de handen van de kunstenaar, waren een referentiepunt bij het maken van deze werken. Ruby heeft de klei net zo intensief bewerkt, door het in de open lucht te pletten, zodat het sporen verzamelt, zowel positief als negatief, van de wereld buiten de studio. Als opgravingen of luchtfoto’s van verwoeste landschappen volgen ze op de verbrijzelde topografieën van de serie Basin Theology van de kunstenaar.

DROWSE MURMURS toont werken die niet picturaal, figuratief of didactisch zijn, maar die toch herkenbare en tot nadenken stemmende elementen bevatten die iets zeggen over de hedendaagse wereld. De vormelijke en materiële contrasten, samen met de verschuivingen tussen verleden en heden, vormen een rijk visueel terrein dat raakt aan enkele van de meest brandende kwesties van het moment. Toen Ginsberg in 1965 Drowse Murmurs publiceerde, maakte het deel uit van zijn Planet News-collectie: een indringende en onverbloemde reportage over zijn leven en zijn tijd. Ruby kanaliseert diezelfde geest, anno 2023.


Beelden (klik hier om de h-res beelden te downloaden)


Sterling Ruby

Portrait by Melanie Schiff
Portrait by Melanie Schiff

Sterling Ruby is geboren in 1972, heeft de Amerikaanse en Nederlandse nationaliteit en woont en werkt in Los Angeles. Collecties zijn onder andere het Museum of Modern Art, New York; Solomon R. Guggenheim Museum, New York; Whitney Museum of American Art, New York; Museum of Contemporary Art Chicago; Museum of Contemporary Art, Los Angeles; Los Angeles County Museum of Art; San Francisco Museum of Modern Art; Tate, Londen; Centre Pompidou, Parijs; en Moderna Museet, Stockholm. Ruby’s sculptuur DOUBLE CANDLE (2018) is permanent geïnstalleerd in het Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, Washington, DC. Tentoonstellingen omvatten DROPPA BLOCKA, Museum Dhondt- Dhaenens, Deurle, België (2013); STOVES, Musée de la Chasse et de la Nature, Parijs (2015); Belvedere, Wenen (2016); Ceramics, Des Moines Art Center, Iowa (2018, reisde naar Museum of Arts and Design, New York); en Institute of Contemporary Art, Miami (2019-20, reisde naar Institute of Contemporary Art, Boston). In 2014 nam hij deel aan de Gwangju Biënnale, Taipei Triënnale en Whitney Biënnale.

 

 

Over Club Paradis | PR & Communications

Club Paradis is a specialist pr & communications agency, working in the fields of art, design, architecture and others who shape culture.