Les Davids: een wijndomein in Zuid-Frankrijk waar gastronomie, kunst, natuur en uitzonderlijke accommodatie elkaar ontmoeten

In 1998 gingen de Belgische onderneemster Sophie Le Clercq en haar man, schilder Yves Zurstrassen, op zoek naar een plek in Frankrijk om de zomer met hun gezin door te brengen. Tussen Apt en Banon vonden ze een vallei die aanvoelde als een beloofd land: verscholen in een kale kom, maar met een prachtige vijver. Het verwaarloosde landgoed wachtte om nieuw leven ingeblazen te worden. Hun eerste beslissing: de twintig hectare omvormen tot biologische landbouwgrond.

Met veel toewijding begon het team van Les Davids te planten en te zaaien. Boomgaarden kwamen tot bloei en de groenteteelt floreerde. Van de oogst werden biologische sappen, conserven en confituur gemaakt, waarvoor het domein al snel bekend werd. Intussen lag op de achtergrond een heuvel te wachten, op oude kaarten aangeduid als het laatste wijnbouwgebied van de Vaucluse. In 2004 werden hier Syrahstokken aangeplant, typisch voor de Rhônevallei. Vier jaar later, met de hulp van lokale wijnboeren, werd de eerste cuvée geproduceerd: “Dernières Terres” (2008).

Domaine Les Davids ligt op 600 meter hoogte en is daarmee een van de hoogst gelegen wijngaarden in de Vaucluse, aan de rand van de Luberon. Het omliggende natuurpark bestaat uit eikenbossen, geurige garrigue en velden met lavendel, olijfbomen en wijnstokken. Op de bergkammen grazen al eeuwenlang geiten en schapen. Daarnaast leven er herten, wilde zwijnen en tal van mediterrane én bergvogels.

Het domein wordt bewust beheerd volgens een gemengd biologisch landbouwsysteem. Dat stimuleert de biodiversiteit en zorgt voor natuurlijke gisten die essentieel zijn voor een optimale fermentatie. Dankzij de hoogte en de combinatie van natuurlijke en menselijke factoren produceert het domein jaar na jaar uitzonderlijke wijnen, in beperkte oplage.

In het hart van het domein vangen drie vijvers het afstromende water op via beplante grachten. Een natuurlijke bron voedt al vijfhonderd jaar het oude washuis naast de binnenplaats van Les Davids. Het overtollige water stroomt naar een eerste reservoir, vanwaar een druppelirrigatiesysteem het efficiënt verdeelt over het land. Dit doordachte watersysteem draagt bij aan de biodiversiteit en vormt een essentieel onderdeel van de duurzame werking van het domein.

Vandaag is Les Davids uitgegroeid tot een volwassen domein. Het werd uitgebreid met het nabijgelegen Autet, een ambitieus project dat tien hectare wijngaard toevoegt, omringd door dennenbossen. Samen vormen deze gronden een waardevol ecosysteem waarin biologische landbouw en agrobosbouw hand in hand gaan. Beschut door de komvorm en beboste hellingen, en beïnvloed door zowel het Alpen- als het mediterrane klimaat, beschikt het domein over een uniek microklimaat dat bijdraagt aan de bijzondere kwaliteit van zijn wijnen.

Een wandelroute van Bas Smets

De Belgische landschapsarchitect Bas Smets — die onder meer ook de Luma-tuinen in Arles en het project rond Notre-Dame de Paris vormgeeft — ontwierp een wandelpad van 2,5 km ​ doorheen het domein. De wandeling onthult de rijke diversiteit van landschappen op de grens tussen de Vaucluse en de Alpes-de-Haute-Provence.

De vele gezichten van het terrein vormden de basis voor een promenade. Wat begon als een manier om “te tonen wat er al is”, groeide uit tot een traject waarin geleidelijk ook kunstwerken in het landschap werden opgenomen.

Onder meer Tomas Saraceno, Vivian Suter, David Nash, Matthew Lutz-Kinoy en Lionel Sabatté leverden bijdragen. In 2024 werd ook het Théâtre de Verdure ingehuldigd, waar sindsdien evenementen plaatsvinden binnen Les Estivales, het culturele festival van Les Davids.

De promenade van Les Davids is een concentratie van landschappen: een intense totaalervaring op korte afstand. In anderhalf uur tijd verandert het decor acht keer, telkens met een andere sfeer, geologie en ecologie.

Het wijnhuis en de wijngaarden

Het wijnhuis van Les Davids werd in 2015 ontworpen door de Franse architect Marc Barani, winnaar van de Grande Médaille d’Or en lid van de Académie de l’Architecture et des Beaux-Arts. Het ontwerp maakt optimaal gebruik van de zwaartekracht.

Het wijnhuis, voltooid in 2021, is opgebouwd uit drie niveaus die het volledige vinificatieproces sturen — van het koelen van de druiven tot het bottelen — zonder gebruik te maken van pompen. Dit behoudt de integriteit van de druiven en respecteert het werk in de wijngaard. Tegelijk blijven aroma’s en kleur van de wijn maximaal bewaard.

Ingebed in de helling staat het gebouw in direct contact met de bodem. Dankzij de vorm en materiaalkeuze blijft het binnen, ondanks het mediterrane klimaat, koel en donker — ideale omstandigheden voor wijnrijping.

Het gebouw is traditioneel gegoten in beton met houten bekisting en door en door gekleurd in een okertint die aansluit bij de rotsachtige ondergrond. De licht uitlopende vorm doet denken aan een mastaba. Bij aankomst valt meteen de monumentale rij tulpvormige betonnen kuipen op, zichtbaar door de grote glaspartijen langs het terras. In de reflectie tekent zich het landschap van wijnranken af, waardoor de functie van het gebouw meteen duidelijk wordt.

Het dakterras — een indrukwekkende overkapping van 30 bij 6 meter — versterkt de thermische inertie van het gebouw en biedt een spectaculair uitzicht op de kuipruimte. In de zomer worden hier wijnen geproefd, begeleid door lokale gerechten, en vinden bijeenkomsten plaats tijdens Les Estivales.

Yves Zurstrassen, schilder en echtgenoot van Sophie Le Clercq, exposeerde recent onder meer in het Musée Picasso in Antibes en de Luhring Augustine Gallery in New York. In samenwerking met Marc Barani werd een van zijn werken geïntegreerd in het gebouw: het schilderij “19.12.25 – Siesta”, vertaald naar een keramisch fresco bij de ingang.

Naast de productieruimtes beschikt de wijnmakerij ook over:

Les Hameaux des Davids

De vakantiehuizen op het landgoed, gerestaureerd in traditioneel metselwerk, bieden een unieke en authentieke ervaring in het hart van het Provençaalse landschap. Elke 'hameau' combineert de charme van vroeger met hedendaags comfort en luxe, aangevuld met service op maat van de gasten. Denk aan catering en restaurantdiensten, producten van het domein, vervoer, truffelwandelingen, wijnproeverijen, gidsen en excursies.

Het zomerfestival van de Haut Calavon

Sinds 2022 organiseert Les Davids Les Estivales du Haut Calavon, een festival met een reeks literaire, muzikale en filosofische evenementen. Op het schaduwrijke terras van het wijnhuis, met uitzicht op de Luberon, komen gerenommeerde auteurs, filosofen en culturele figuren uit Frankrijk en België samen voor discussies, lezingen, concerten en optredens.

In 2026, van 27 tot 31 juli, heeft Vinciane Despret, filosofe en specialiste in ethologie en beschermvrouwe van de Estivales, het thema voor het evenement van dit jaar voorgesteld: PEOPLES OF THE SEA, LAND & HEAVEN (als verwijzing naar het Paradijs, waarvan de bijbelse beschrijving de aanwezigheid van dieren niet vermeldt: alleen mensen en engelen).

De eregast van dit jaar is actrice Agnès Jaoui, die het festival zal afsluiten in concert met Canto Allegre. Belangrijke gasten zijn schrijver Charles Dantzig en vooraanstaande mediapersoonlijkheden Pierre Haski en Thomas Snégaroff.

Het festival vindt ook 'buiten de muren' plaats in de priorij van Salagon, met een bezoek aan de tentoonstelling van Yves Zurstrassen, een gesprek met curator Yannick Mercoyrol en een pianorecital van Vanessa Wagner.

Tentoonstelling van Yves Zurstrassen in de Prieuré de Salagon

Tot 14 december 2026 presenteert het Musée de Salagon (Mane, Alpes de Haute-Provence) de tentoonstelling Variations rouges van Yves Zurstrassen, samengesteld door Yannick Mercoyrol. De schilderijen van Yves Zurstrassen voor deze tentoonstelling zijn gemaakt in dialoog met de architectuur van de Romaanse kerk van Salagon en de glas-in-loodramen, ontworpen door Aurélie Nemours in 1998.

Na een lange tijd ondergedompeld te zijn geweest in deze plek, koos de schilder ervoor om verticale vormen en ritmes voor te stellen die de kleuren in zijn schilderijen laten dansen. Hij herhaalt hun opeenvolgingen, varieert hun lay-out en formaten om een licht en een sensatie op te roepen die verschillen van maar complementair zijn aan die van de glas-in-loodramen. Rood werd al snel de unieke tonaliteit van zijn voorstel, maar hij zorgde ervoor dat hij zich distantieerde van het seleniumrood dat Aurélie Nemours gebruikte. Hij gaf de voorkeur aan een minder letterlijke echo door, als een groot colorist, te zoeken naar een rood met een unieke tonaliteit dat een persoonlijk antwoord belichaamt, als een zijstap die zowel een onderbreking als een dialoog of zelfs een eerbetoon is aan het radicalisme van de glas-in-loodramen.

De subtiele maar energieke kunst van Yves Zurstrassen onthult de emotie van vormen, hun beweging of, zo je wilt, hun muziek, die de schilder altijd vergezelt in zijn atelier. Deze vrije vormen hebben op zichzelf niets te betekenen, alsof ze een gevoelige vreugde op de kijker willen overbrengen.