Fondation CAB Saint-Paul de Vence presenteert een dialoog tussen Nassos Daphnis en Rita McBride

Abstract Constructions
​Nassos Daphnis – Rita McBride
​15 maart – 25 oktober 2026
​Fondation CAB Saint-Paul de Vence
​Vernissage: zaterdag 14 maart, 17.00–21.00 uur

Voor haar nieuwe tentoonstelling brengt Fondation CAB in Saint-Paul de Vence twee Amerikaanse kunstenaars uit verschillende generaties samen: Nassos Daphnis (1914, Griekenland – 2010, Verenigde Staten), een sleutelfiguur en pionier van de Hard Edge Painting, wiens werken voor het laatst in Frankrijk te zien waren in 1962 bij Galerie Iris Clert in Parijs, en Rita McBride (1960, Verenigde Staten), een hedendaagse kunstenares met een sterke en langdurige aanwezigheid op het Europese kunsttoneel.

De tentoonstelling Abstract Constructions, gecureerd door Gregory Lang, presenteert een zorgvuldig samengestelde selectie werken die de bezoeker meeneemt door een ruimtelijke abstractie op het snijvlak van structuur, oppervlak en architectuur.

Schilderijen met grote kleurvlakken uit verschillende periodes van Daphnis worden gecombineerd met sculpturen, installaties en architecturale modellen van McBride. In de ruimtes van de Fondation CAB worden lineaire elementen en directionele aanwijzingen geïntegreerd, waardoor een dynamisch en zintuiglijk parcours ontstaat.

Zowel fysiek als conceptueel laat de tentoonstelling zien hoe lijnen – bij Daphnis als tweedimensionale schilderkundige elementen en bij McBride als driedimensionale, ruimtelijke structuren – onze waarneming sturen en onze bewegingen in de ruimte beïnvloeden. Zo stelt de tentoonstelling vragen over de manier waarop kunst gedrag, perceptie en sociale interactie kan vormgeven. De werken creëren samen een ‘gekruist parcours’ door de tentoonstellingsruimte, waarin Daphnis’ lijnen functioneren als een onzichtbaar visueel raster, terwijl McBrides werken optreden als lichamelijke en interactieve gidsen.

De samengebrachte oeuvres van deze twee kunstenaars, die op het eerste gezicht sterk van elkaar verschillen in tijd en praktijk, resoneren in een gedeelde ruimte tussen functionaliteit en poëzie, tussen autoriteit en vrijheid.

Nassos Daphnis 64 69 , 1969, Enamel On Canvas, 242 X 242 Cm Copyright And Courtesy Estate Of Nassos Daphnis And Richard Taittinger GalleryNassos Daphnis City Wall #1 , Madison Square Park, Madison Avenue & 26th Street, New York, Sept, 1969 Copyright And Courtesy Estate Of Nassos Daphnis And Richard Taittinger Gallery

Rita McBride Stratacolor , 2008 © Studio Rita McBride Courtesy The Artist And Mai 36 GalerieRita McBride Stratacolor , 2008 © Studio Rita McBride Courtesy The Artist And Mai 36 Galerie2

Nassos Daphnis

Nassos Daphnis (1914–2010) was een Amerikaans schilder en beeldhouwer van Griekse afkomst, bekend om zijn beheersing van geometrische abstractie en zijn baanbrekende rol binnen de Amerikaanse Hard Edge Painting. In 1958 ontwikkelde hij zijn eigen Color and Plan Theory, waarin hij de relaties tussen kleurvlakken en de interactie van lijnen en gladde oppervlakken onderzocht.

Daphnis woonde en werkte in New York en was een pionier op uiteenlopende gebieden: tape painting, magna painting (vanaf 1958), Plexiglas-sculpturen (1962), epoxy schilderijen (1966), monumentale muurschilderingen (1969) en computergegenereerde werken (1985).

De legendarische Leo Castelli Gallery organiseerde zeventien solotentoonstellingen van zijn werk en nam hem op in drieëntwintig groepstentoonstellingen tussen 1958 en 1998. Zijn werk maakt deel uit van de collecties van onder meer het Guggenheim, het Whitney Museum of American Art, MoMA, het Metropolitan Museum of Art (New York), de Albright-Knox Gallery (Buffalo), het Hirshhorn Museum (Washington D.C.), het Tel Aviv Museum en de Basil & Elise Goulandris Foundation (Athene).

Als maker van grootschalige openbare muurschilderingen in New York – onder andere in Madison Square Park (1969), langs de West Side Highway (1971) en op Times Square (1972) – speelde Daphnis ook een belangrijke rol in de ontwikkeling van publieke kunst. In 1967 was hij medeoprichter van City Walls, een voorloper van het Public Art Fund, dat zich inzette voor de vernieuwing van het stedelijke visuele landschap van New York via kunst in de openbare ruimte.

Sinds 2015 wordt de nalatenschap van Nassos Daphnis vertegenwoordigd door Richard Taittinger Gallery.

Rita McBride

Rita McBride (1960) is een Amerikaanse conceptuele kunstenaar die via abstractie vragen stelt bij gangbare ideeën over vorm, functie en materiaal, in relatie tot modernistische architectuur, stedelijke infrastructuur en industrieel design. Haar sculpturen, installaties en objecten – vaak gemaakt van ongebruikelijke materialen en op onverwachte schaal – herinterpreteren vertrouwde elementen uit onze directe leefomgeving. In hun context plaatsen ze kritische kanttekeningen bij de functies die museumruimte, huiselijke omgeving en openbare ruimte van elkaar onderscheiden.

McBride woont en werkt in Los Angeles en Düsseldorf. Ze studeerde aan Bard College in New York en vervolgde haar opleiding aan het California Institute of the Arts bij onder anderen Michael Asher en John Baldessari, waar zij in 1987 afstudeerde (MFA). Van 2003 tot 2025 gaf zij les aan de Kunstakademie Düsseldorf, waar zij van 2013 tot 2017 ook directeur was. Haar werk behoort tot een generatie kunstenaars die opkwam in het postmoderne tijdperk, na het einde van de politieke en esthetische utopieën van de jaren zestig.

Sinds de jaren negentig wordt haar voornamelijk sculpturale werk internationaal verzameld en tentoongesteld in toonaangevende instellingen in Noord-Amerika en Europa, waaronder MoMA, LACMA, het Whitney Museum, Museum Ludwig, Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen, De Pont (Tilburg), Kunsthaus Zürich, MACBA en Museu de Serralves, evenals talrijke FRAC-collecties in Frankrijk.

Tot haar belangrijkste solotentoonstellingen behoren presentaties bij onder meer Witte de With (Rotterdam), Wiener Secession (Wenen), IAC Villeurbanne, SculptureCenter (New York), Museum Abteiberg, MACBA, Museo Tamayo (Mexico-Stad), Dia Chelsea en Dia Beacon, Wiels (Brussel) en het Hammer Museum (Los Angeles).

Daarnaast realiseerde McBride talrijke publieke sculpturen die zij beschouwt als plekken voor ontmoeting en participatie, zoals Arena (Salford), Mae West (München) en Obelisk (Essen). Deze werken functioneren zowel als monumenten als sociale ruimtes.

Rita McBride wordt vertegenwoordigd door Mai 36 (Zürich), Konrad Fischer Galerie (Düsseldorf/Berlijn/Los Angeles), CarrerasMugica (Bilbao) en Alfonso Artiaco (Napels).