COUR presenteert een nieuwe tentoonstelling met werk van Rich Aybar, Grace Atkinson, Lewis Kemmenoe en Noir Metal
Idiorhythms
Met werk van Rich Aybar, Grace Atkinson, Lewis Kemmenoe en Noir Metal
19 maart - 19 april 2026
COUR, Antwerpen
Opening: 19 maart, 17u-21u
COUR — de designgalerie die vanuit een appartement in het voormalig postgebouw in het centrum van Antwerpen tentoonstellingen organiseert — presenteert Idiorhythms, een tentoonstelling met werk van Rich Aybar, Grace Atkinson, Lewis Kemmenoe en Noir Metal. Elk van deze vier artistieke praktijken vertrekt vanuit een fundamentele, bijna elementaire benadering van materiaal en vorm.
Via sculpturale objecten en experimentele vormen onderzoekt de tentoonstelling de verschillende ritmes die artistieke productie sturen — van persoonlijke werkmethodes tot de intrinsieke eigenschappen van materialen.
COUR wordt gerund door Milan Henderickx en presenteert designgedreven objecten van uitzonderlijke waarde. In een privé-appartement aan de historische Groenplaats in het centrum van Antwerpen omvat COUR een galerie, een residentiële showroom en een vitrine. Via conceptgedreven tentoonstellingen, experimentele publicaties en een voortdurend evoluerende collectie designobjecten verbindt COUR periodes, genres en media met elkaar. Door verleden en heden met elkaar in dialoog te brengen, draagt COUR bij aan nieuwe perspectieven binnen de continuïteit van de designgeschiedenis.
Binnen deze context brengt Idiorhythms vier artistieke praktijken samen waarvan de kern als ‘elementair’ kan worden omschreven. Elke kunstenaar benut de unieke eigenschappen van een specifiek materiaal om een vorm van tactiele virtuositeit te bereiken. Tegelijk kiezen zij bewust voor artistieke autonomie en ambachtelijke beheersing boven industriële productie — de basis van een uitgesproken individuele stijl.
De term idiorrhythmia verwees oorspronkelijk naar een ‘zelfgereguleerde’ vorm van monastiek leven, waarbij monniken naast elkaar leefden maar hun eigen ritme volgden in werk en gebed. Op plaatsen zoals de berg Athos, waar deze vorm van kloosterleven nog bestaat, is het dagelijkse leven noch volledig collectief, noch volledig individueel. Het is, zoals Roland Barthes beschreef, een vorm van samenleven zonder synchronisatie — samen leven, maar elk op zijn eigen tempo.
Binnen artistieke productie krijgt ritme verschillende betekenissen. Het kan verwijzen naar de persoonlijke routines, rituelen en onderzoeksmethoden die zich gedurende een carrière ontwikkelen. Het kan ook slaan op de manier waarop kunstenaars zich verhouden tot het tentoonstellings- en galeriewezen — balancerend tussen momenten van zichtbaarheid en periodes van geconcentreerde stilte. Ten slotte manifesteert ritme zich ook in het materiaal zelf: in de massa en nerven van houten planken in dynamische compositie, in met de hand gestikte bontpatronen op textiel, in de langzaam vervagende transparantie van urethaanrubber of in de koele glans van zwart staal.
De tentoonstelling probeert deze ritmes niet op elkaar af te stemmen, maar richt de aandacht op hun onderlinge resonantie en verstrengeling. Idiorhythms toont de eenvoudige maar krachtige poëzie die ontstaat wanneer verschillende artistieke tempo's naast elkaar bestaan.
Kunstenaars
- Rich Aybar
Rich Aybar is een Amerikaanse kunstenaar wiens praktijk zich richt op het sculpturale potentieel van industriële materialen, met een uitgesproken focus op urethaanrubber. Door te werken met gieten, stapelen en vervormen ontwikkelt hij objecten die balanceren tussen controle en verval, waarbij transparantie, gewicht en textuur centraal staan. Aybar werkte eerder binnen de modewereld, onder meer voor Rick Owens, een ervaring die zijn gevoeligheid voor materiaal en vorm sterk heeft beïnvloed. Zijn huidige praktijk beweegt zich op het snijvlak van kunst, design en experiment, met een nadruk op fysieke aanwezigheid en proces.
- Grace Atkinson
Grace Atkinson ontwikkelt een praktijk die geworteld is in textiel en ambacht, met een specifieke focus op handgestikte bont- en stofcomposities. Haar werk ontstaat uit repetitieve, tijdsintensieve handelingen waarbij fragmenten van materiaal worden samengebracht tot complexe, ritmische oppervlakken. Door traditionele technieken te herinterpreteren binnen een hedendaagse context onderzoekt Atkinson thema’s als tactiliteit, lichamelijkheid en arbeid. Haar werken functioneren zowel als autonome sculpturen als textiele landschappen.
- Lewis Kemmenoe
Lewis Kemmenoe is een Britse kunstenaar en maker die werkt op de grens tussen sculptuur en meubelontwerp. Zijn praktijk vertrekt vanuit massief hout, dat hij bewerkt met een nadruk op structuur, nerf en gewicht. Door hout in blokken, planken of segmenten te assembleren ontstaan krachtige, architecturale composities waarin spanning en ritme voelbaar zijn. Zijn werk verwijst subtiel naar zowel modernistische sculptuur als traditionele houtbewerking, maar behoudt steeds een directe, materiële eerlijkheid.
- Noir Metal
Noir Metal is een ontwerp- en maakpraktijk die zich toelegt op staal als primair materiaal. Via technieken zoals snijden, lassen en patineren ontwikkelt de studio objecten met een strikte, gereduceerde esthetiek. Het werk kenmerkt zich door scherpe lijnen, precieze verhoudingen en een sterke fysieke aanwezigheid. Tegelijk onthult Noir Metal de subtiele nuances van staal — van reflectie tot oppervlaktestructuur — en transformeert zo een industrieel materiaal tot een drager van verfijnde expressie.
Idiorhythms
Met werk van Rich Aybar, Grace Atkinson, Lewis Kemmenoe en Noir Metal
19 maart - 19 april 2026
COUR, Antwerpen
Opening: 19 maart, 17u-21u
Groenplaats 42, 2000 Antwerpen
Beelden hier (credit: Ange Jules)
Over COUR
COUR presenteert designgedreven objecten van uitzonderlijke waarde. Gelegen aan de historische Groenplaats in het centrum van Antwerpen combineert COUR een residentiële showroom, een buitenruimte voor tentoonstellingen en een vitrine. Via gecureerde tentoonstellingen, experimentele publicaties en een voortdurend evoluerende collectie designcollectibles — samengesteld door Milan Henderickx — onderzoekt COUR nieuwe designnarratieven die verschillende periodes, genres en media met elkaar verbinden. Door hedendaagse praktijken in dialoog te brengen met historische referenties stimuleert COUR een bredere kijk op design en zijn plaats binnen de culturele geschiedenis.
